Eigenlijk is het dubbel. Aan de ene kant ben ik blij met mijn gevoel nu, want het is weer een beetje terug in de tijd, maar aan de andere kant was het gevoel van de laatste paar maanden ook wel fijn. Welk gevoel ik het over heb? Hem missen. De laatste week hebben we eigenlijk dagelijks wel contact gehad, vaak door even met elkaar te bellen. Ook doordat ik me zorgen maakte, maar ook doordat MSN-momenten gewoon zeer zeldzaam waren. Sinds gister is Zijn andere vriendinnetje bij Hem en zij gaat maandagavond pas weer weg. In al die tijd kan ik alleen in noodgevallen contact opnemen. En ik mis het gewoon. Geen smsje sturen met fijne dag, niet weten hoe het nu met Hem gaat. Aan de andere kant ben ik dus blij dat ik dit gevoel weer ‘terug heb’. Na van de week, de vele contactmomenten en het gesprek van eerder deze week, komt mijn oude gevoel weer een beetje terug. Ten minste, daar lijkt het nu op, niet te vroeg juichen natuurlijk. Hoe moeilijk het ook is dat ik nu even geen contact kan opnemen, ik ben dankbaar dat het gevoel er weer is!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten