Toen ik nog een klein, jong meisje was, had ik altijd mijn momenten dat ik van tevoren al wist waarover ik ging dromen. Als ik naar een concert was geweest, wist ik dat mijn dromen daarover zouden gaan. Mijn manier van verwerken denk ik.
En nog steeds kan ik één soort dromen van te voren vaak wel aan geven. Na een weekend vol spelen, weet ik dat ik de eerste nacht thuis, op het moment dat ik net niet/net wel slaap, flashbacks zie over het weekend. Mijn nacht is ook vol met dromen over Hem en ons. Dit keer had ik de flashbacks al op zondagmiddag, maar de nacht van zondag op maandag was redelijk rustig, wat betreft dromen. Ik was denk ik te moe om te dromen. Maar vannacht was het raak. Gevolg is dat ik dan heel onrustig slaap. Soms blijven dromen, of het gevoel ervan, ook hangen, zeker als het een laatste droom is. Als ik een droom vol opwinding heb, ben ik de hele dag opgewonden, gevoelig en geil. Deze nacht eindigde met een droom over een van mijn grootste angsten over ons. Hij zei me dat Hij me niet meer in kon passen, in Zijn drukke schema, en dat ik in het vervolg alleen maar opdrachten via MSN zou krijgen. Gelukkig/helaas ging vlak daarna de wekker. Gelukkig, omdat ik dan wist dat het een droom was. Helaas, omdat ik er nu niets tegenin heb kunnen brengen en ik nog heel erg met dat gevoel zat. Gelukkig heeft de douche geholpen en is de grootste teleurstelling wel weg. Maar toch knaagt er iets... Gelukkig heb ik over een goed uur mijn stuitercollega al om me heen, dan kan ik weer (net als gister) makkelijker de knop omzetten...
Reminder to me: stuk schrijven over mijn meest recente, onrealisitische angsten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten