Het was weer een geweldig weekend. Alles wat besproken moest worden is besproken en ik ga niet eens mijn best doen alles op papier te zetten. Alles wat er gebeurde is gewoon heel persoonlijk. Daar komt in dit geval dan ook nog bij dat er mensen bij betrokken zijn waarvan ik niet zeker weet of ik details mag delen. Een paar high lights:
I kissed a girl, and I liked it. Ja het liedje is eindelijk op mij van toepassing. De hele week had ik er al naar uit gekeken, een gezonde spanning. Eng, maar tegelijk ook supergaaf. Maar wat was het lekker! Natuurlijk was die eerste stap even lastig, maar tijdens heb ik mezelf overgegeven aan het moment. Ik ben trots op haar, en op mezelf natuurlijk. Ik deed het toch maar even! En de reactie van het andere geslacht was doorspekt van trots, respect en enthousiast. In eerste instantie misschien een teleurstellende reactie, maar hoe verder de reactie toegelicht werd, hoe beter ik die begreep en hoe mooier die werd.
Straf, ik weet nu dat als ik iets niet doe wat Hij vraagt en Hij gaat tellen, ik snel moet wezen. Nooit laat ik Hem meer tot 65 tellen, mijn punten waren er 65 teveel. Bij twintig dacht ik al serieus aan stoppen, voorstellen of ik vanavond de rest mocht hebben. Bij dertig wilde ik gaan huilen. Tot ik boos werd op mezelf, me op mijn adem en de muziek probeerde te concentreren. Toen lukte het iets beter. En dat ik Hem die zoen na afloop niet wilde geven? Hij had me net gestraft, ik was nog veel te veel in die soort van overlevingsmodus, te opstandig. Op dat moment had ik echt even geen zin in een kus, ik wilde gewoon wegkruipen! Mijn billen deden zeer na afloop. Maar dat trok sneller weg dan na vanochtend. Gister kreeg ik er al overheen met de single tail, maar vanochtend was ik weer zo vervelend bezig dat ik er dertig kreeg. Maar die moest ik vanochtend nog krijgen, niet de volgende keer. Hij ging snel, enorm snel! Normaal tel ik, dan geef ik het aan wanneer ik klaar ben voor de volgende. Dit keer telde Hij en ging Hij sneller dan ik zou willen. En Hij had gelijk, de voorgestelde 83 had ik in deze bui echt niet gehaald. Uiteindelijk was ik blij met die dertig. Het had wel de nodige uitwerking op me. Ik voel ze nu, zo’n 8 uur later, nog steeds. Op mijn rug liggen in bed kan ik niet eens zonder ze te voelen! Heerlijk
De uitvoering van de verrassing eerder deze week. Ik had al geschreven dat Hij me zou mailen. Het was de volgende stap in onze D/s die Hij mij mailde. Alle afspraken die we al hadden plus nog wat extra’s in een persoonlijk contract gegoten. Werkelijk waar, ik las het contract en mijn ogen hebben die avond niet meer gestopt met stralen! En dit weekend was het oefenen. Het voelde goed, simpele dingetjes onderstreepten voor mij mijn rol/taak. Het deed me beseffen wie ik ben en waarom en alles eromheen. Het voelde heel goed, in zekere zin verandert er niet zo veel, maar het staat nu zwart op wit…
De spelletjes, hoe creatief, hoe leuk! Mijn medespeelster vond ze niet zo leuk volgens mij, maar ik vond het echt wel leuk. Ik laat wel zien dat ik de beste van de twee ben. En gelukkig bewees de puntenstand dat ook. Tot de voorlaatste ronde won zij telkens de ronde met de meeste punten die ik al soort van strafpunten kreeg. En degene met de meeste punten zou verliezen. Na die voorlaatste ronde stond zij op 6 en ik nog steeds op 32. Zo blij met mijn inhaalslag! Ik werd er trouwens van ‘beschuldigd’ dat ik een uitdrukking op mijn gezicht had die liet zien dat ik die spelletjes wel even zou doen, alsof het me niets deed. Maar dat was dus de strijdlust. En dat ik daar rustig op de grond zat te wezen van te voren? Laat mij maar in mezelf keren van te voren, dat werkt voor mij gewoon het beste. Het werkt voor mij gewoon niet om dan druk te zijn, ik heb die rust in mezelf gewoon té hard nodig om het aan te kunnen. En op dat moment was ik ook echt rustig, van buiten en van binnen.
Dat ik won, had ik nodig om mijn persoonlijke doel te kunnen bereiken. Deze hele avond was, voor mij, gericht op één ding: Hem trots maken op mij. O wat heb ik mijn best gedaan Hem trots te maken. Niet alleen door te winnen, maar ook in mijn reacties. Ik heb zoveel bijdehante reacties ingeslikt, gewoon voor Hem. Ik heb me zo goed en zo kwaad als het kon me aan Zijn regels gehouden. En dat voelde goed. Soms zijn het kleine dingetjes, maar ik weet en voel dat Hij trots is. De momenten dat Hij met Zijn handen door mijn haar gaat, er een glimlach over Zijn lippen kruipt, Hij met glimmende oogjes naar mij kijkt of die knipoog. En dan die paar woordjes, ze maken me trots op mezelf en op ons. Ik weet dan helemaal dat ik Hem trots heb gemaakt. En het besef dat ik nu krijg is denk ik nog het allermooiste. De D/s draait niet meer om mijn pijn, om mijn lijden, om mijn genot. Het draait om Hem, Hem trots maken, Hem plezieren. Die stap heb ik nog niet eerder gezet, maar het is een hele mooie stap! Eentje waar ik echt trots op ben, dat ik die durf te zetten en ik die stap met Hem mag maken!
Weer een weekend met een gouden randje!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten