vrijdag 30 juli 2010
Bijna
Ken je dat, dat je snakt naar Zijn dominantie? Dat je merkt dat regels niet meer zo streng gecontroleerd worden? En dat je dan net zo lang doorgaat met tegen grenzen aanschoppen tot Hij/Zij eindelijk reageert? Dat gebeurde gister al. Erg grappig, tot ik iets te ver ging. Vandaag reageerde ik op Zijn reactie, dat ik het wel wat veel vond. En meteen merkte ik dat Hij in een nogal dominante bui was, en dan ben ik nog voorzichtig in mijn woorden. Bijna meteen kreeg ik spijt dat ik Hem op MSN gevraagd had. Hij kwam zo ontzettend koel, afstandelijk en streng over dat ik bijna vreesde voor wat er dit weekend te wachten staat. Mijn rechterhand trilde al, maar door Zijn reactie, deed mijn linkerhand spontaan mee. En toen Hij vroeg of ik een knuffel wilde, twijfelde ik oprecht. Wilde ik knuffelen met iemand die net nog zo afstandelijk deed tegen me? Maar aan de andere kant is die knuffel (ook al is ie virtueel) dan juist zo ontzettend lekker. Ik vertelde dat en spontaan werd ik virtueel gewoon in Zijn armen getrokken. Hij besloot even voor mij. En zucht, dat is echt even wat ik nodig heb. Dat Hij voor mij beslist. Zonder onderhandelingsruimte. En ook al denk ik één onderdeel van Zijn planning te weten, ik heb er immers zelf om gevraagd, het maakt me niet minder rustig. Ik ben aan het aftellen, over een uur of drie is hij hier. Ik ben net klaar met douchen, ik moet mijn nagels nog een laatste laagje geven, mn gezicht mooier maken en mijn haren in model brengen. Genoeg te doen dus. En van de vakantie staan er nog wat afleveringen van Masterchef op mij te wachten en de nieuwe big ass tv is net geleverd. Gelukkig heb ik dus genoeg afleiding. Laat de tijd maar voorbij vliegen, dan stopt het trillen van mijn handen misschien ook nog eens!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten