Bijkletsen

Gisteravond een gezellig kopje koffie/glaasje fris gedaan met Meneer. Erg fijn want ik had veel te vertellen. Toch meteen weer een aantal zaadjes geplant in mijn hoofd. Elke keer weer zat Hij te grinniken, om iets. En elke keer weer zei Hij dat Hij leuke plannen voor volgende week heeft. Op die momenten wil ik tegelijkertijd weten wat Hij aan het bedenken is, maar aan de andere kant toch ook niet. Natuurlijk wordt ik getriggerd in mijn nieuwsgierigheid, dat weet Hij en daarom doet Hij dit ook. En die nieuwsgierigheid kan alleen over gaan, als Hij vertelt wat er in Zijn hoofd omgaat. Toch wil ik het ook niet weten, want het zou veel van de spanning weghalen. En laat dat nou net het leukste stukje van de ‘voorbereidingen’ zijn. Niet weten wat er komen gaat, het echt aan Hem overlaten. Verder over van alles gehad, natuurlijk de vakantie, over wat Hij de afgelopen 12 dagen gedaan heeft en andere zaken. Ondertussen bleef Zijn hand op mijn benen liggen, af en toe meetikkend op het ritme van Zijn muziek, maar ook strelend. En soms zijn er daar die plekjes die overgevoelig voor Zijn aanrakingen zijn. Jammer genoeg zaten we in een openbare gelegenheid, anders had ik zo mijn ogen dicht kunnen doen en me over kunnen geven aan Zijn aanrakingen en het genot dat het naar boven brengt. Gelukkig was daar het moment van zoenen, buiten op de parkeerplaats. Het was al donker en het was er rustig. Als er al zo’n hele avond op zit, dat we wel bij elkaar zijn maar niets hebben kunnen doen, staan mijn snaren altijd ontzettend strak. En ook dit keer hoefde Hij er weinig voor te doen om me met mijn ogen te doen draaien. Ik had Hem toch meer gemist dan ik dacht, denk ik *hihi*. Thuisgekomen, was ik ondanks het tijdstip en het slaapgebrek van de afgelopen nacht, toch helemaal wakker. En ik hoefde maar even terug te denken aan bepaalde dingen die Hij gezegd had, of de kriebels schoten al door mijn onderbuik. Wat had ik daar graag aan toe willen geven zeg. Gelukkig hoef ik nog maar 6 nachtjes te slapen voor ik Hem alweer zie!