Reis je mee?

Ik was al niet helemaal tevreden met het einde, dus het is aangepast

Zie je haar zitten, die jonge vrouw, van halverwege de twintig? Die vrouw met die krullen en die blauwe ogen? Moet je eens naar haar ogen kijken, je ziet haar bijna denken. Haar ogen schieten van donker en serieus naar bijna lichtgevend blauw met een twinkeling erin. Vraag je je af wat ze denkt? Kijk naar haar gezicht, en vooral haar ogen, die verraden veel van wat ze denkt.

Donker&serieus
Voor haar ogen vormen zich beelden van momenten. Momenten die zich in de toekomst af zullen gaan spelen, maar ook momenten die al zijn geweest. Momenten waarop ze zich overgeeft, kwetsbaar op stelt en zich klein voelt, misschien zelfs wel momenten vol vernedering. Ze kijkt soms een beetje bang, verdrietig zelfs. Maar als je goed kijkt, zie je dat dat niet zo is, je ziet bijna dat ze gelukkig is. Haar ogen vernauwen zich af en toe, ze denkt hard terug, twijfelt misschien wel of ze haar gedachten leuk vindt. Haar hoofd kantelt licht, alsof ze zichzelf vragen stelt. Een peinzende blik krijgt ze zo. Toch, als je haar langer kent, weet je dat die nadenkende, donkere en serieuze blik zo om kan slaan.

Licht&twinkelend
Waar de jonge vrouw eerder serieus keek, kijkt ze nu opeens vol plezier. Zie je dat? Haar ogen lijken een andere kleur te hebben, haar hele gezicht lijkt te stralen. Ze wordt opeens mooi, ze wordt zelf verzekerd. Weer zie je haar denken, dit keer aan plezierige momenten. Haar lippen glimlachen, haar ogen sluiten zich op een serene manier om even later weer open te gaan. Ogen die nog lichter lijken te worden, ze twinkelen van plezier. Maar wacht even, kijk eens goed! Haar wangen kleuren licht roze. Die gedachten zijn nu niet meer zo serieus, ze winden haar op! Die ene wenkbrauw gaat iets omhoog en haar gezicht iets omlaag. Ze kijkt zwoeler voor zich uit. Het zijn duidelijk mooie momenten die ze voor zich ziet.

De vrouwenstem die de volgende halte omroept, haalt haar uit haar gedachten. Het lijkt alsof ze nu pas ziet dat de zon volop schijnt en haal de zonnebril uit haar haar. Stevig duwt ze hem op haar neus. Haar prachtige ogen, vol verhalen en gedachten, gaan nu schuil achter donkere, grote glazen. Aan haar lippen kun je enkel nog zien dat ze af en toe weer aan plezierige momenten denkt.