Het is stil he? Ik schrijf nog wel regelmatig, maar vaak deel ik dat alleen met Hem. Het is zo persoonlijk, dat ik het lastig vind om te delen. Maar van onderstaande mail aan Hem, wist ik gewoon dat ik die online wilde plaatsen.
Een uur later zat Hij nog in mijn hoofd, zo erg dat het leek alsof Hij naast me zat. En dat alleen omdat Hij de juiste knopjes wist in te drukken. Knopjes die er altijd al zijn geweest, sluimerend onder het oppervlak. Niet eens heel diep weggestopt. Het is voor mijzelf altijd al een wens of hoop geweest om op dit punt te komen. Dit is voor mij BDSM. Tuurlijk, de afgelopen tien jaar heb ik nodig gehad om op dit punt te komen, maar het is niet zo dat dit diep weggestopt zat. Er vallen voor mij nu allerlei puzzelstukjes op hun plek, het voelt goed om minder te rellen, meer van Hem uit te gaan en meer door Hem te laten bepalen.
En weet je wat het mooie is? Voor het laatste weekend, en de eerste dagen erna, was ik bang voor het vervolg. Hoe nu verder? Kon ik nog terug naar een redelijk speelse, losse D/s, na dit weekend vol controle? Het antwoord is nee, ik kan daar niet naar terug. Maar heel natuurlijk zijn we er mee verder gegaan, zonder dat een van ons er heel erg over na moet denken over hoe nu verder. Dit keer zijn er geen schemaatjes getekend en eindeloze gesprekken gevoerd over waar wij ons lekker bij voelen. En dit werkt zo veel fijner! Gewoon doen wat ons goed lijkt en er dan nog tevreden mee zijn ook, allebei!
1 opmerking:
Een dikke proficiat voor J/jullie beiden.
D.
Een reactie posten