Long time no see

Zijn we echt al twee maanden verder? Tijd vliegt, als je het naar je zin hebt. En ik heb het zeker naar mijn zin, alleen te druk om te schrijven. Mijn verslagen schreef ik altijd op mijn vrije maandag, maar ik werk nu fulltime. Daarnaast vind ik onze weekenden ook zo lastig op papier te zetten. Met ex-meneer hadden we een vast ritme en kon ik daardoor redelijk chronologisch schrijven. Maar nu met deze Meneer weet ik nooit waar ik aan toe ben. Werkt eigenlijk best fijn, eens niet de controle hebben. Ik merk namelijk dat ik in mijn dagelijkse leven steeds meer het voortouw neem wat betreft dingen regelen. En wat is het ontzettend fijn om tegelijk een basis te hebben waar ik dat niet hoef te doen en niet anders kan dan afwachten. In het begin maakte me dat onrustig en onzeker, maar ik leer er steeds beter mee om te gaan. 

Deze Meneer is ook verrassend goed met mijn grenzen. Ik zei altijd dat mindplay niet werkte, omdat ik wist dat ik het stiekem voor het zeggen had door mijn grenzen aan te geven. Maar ik weet dat Hij er maling aan heeft, of lijkt te hebben, en doet wat Hij denkt dat goed is. Dus die mindfucks gebeuren vaker dan ik dacht. Ook vaker dan me lief is, maar dat is een tweede. Laatst raakte ik behoorliijk in paniek toen Hij liet zien dat Hij naalden gekocht had. Ik? Met een fobie voor naalden? De hele vrijdagavond bleef ik er mee bezig, ik kon aan niets anders denken. Ik ben gaan tikken op mijn iPad (nog een reden dat ik minder blog, Hij leest het vrijwel direct) en het is dat weekend niet meer gebeurd. Toch had Hij een zaadje gezaaid in mijn hoofd. Toen Hij vlak voor het afgelopen weekend zei dat Hij ze misschien niet zou gebruiken, was ik zowaar teleurgesteld. En zo is het al meerdere keren gegaan: eerst resoluut weigeren, oprecht vinden dat ik het NOOIT zou doen, om vervolgens bijna te smeken om het toch te doen. Of om uiteindelijk gedwongen te worden en het toch wel fijn te vinden.

Ik weet nog steeds niet goed wat ik met mijn blog wil. Ik moet rust hebben om te schrijven en de laatste tijd zitten mijn vrije dagen zo ontzettend vol met sociale verplichtingen. Vandaag heb ik toevallig net even een half uurtje niets te doen, voordat er verder een hele drukke dag aanbreekt. Een dag waar ik overigens als een blok tegenop zie, dus even schrijven helpt dan. Allemaal een zonnige donderdag gewenst!