Ik heb weer zo’n dag, of dat nou ligt aan het vroege opstaan of gister? Laten we het maar houden op een combinatie van die twee. Het hele weekend heb ik namelijk niet echt superveel slaap gehad en een onrustige nachtrust gehad. Daarbij komt dat gister nogal intens was, elke keer lijken we weer een paar stapjes verder te gaan. Blijft heel mooi om mee te maken en te voelen, het maakt me trots, en volgens mij hem ook wel.
Het was echt heerlijk om eerder aan te komen dan oorspronkelijk afgesproken. En meteen al een verjaardagstaartje op. Pas jarig geweest en dit was ons weekend om te vieren. Heerlijk verwent dus al. De nacht was kort, maar dit keer heb ik echt als een blok geslapen. Ik was dan ook al bijna een dag wakker geweest tegen de tijd dat we gingen slapen. Na onze ochtendrituelen moest ik geloven aan mijn strafpunten. Domme ik was mijn boekje vergeten! Ik heb ze volgehouden, alle vijftig. Alleen brandden mijn billen te erg om mijn belofte na te komen. Hij was een paar keer iets vergeten, als ‘beloning’ zou hij er één met de cane terugkrijgen. Maar alles dat ik hem ‘aandoe’ krijg ik keer tien terug, of in aantal of in intensiteit. Dit keer maar veilig vooraf besproken of het in aantal of kracht zou zijn. Aantal dus. Toen ik aangaf dat ik niet meer durfde, en ik hoorde (of dacht ik dat te horen?) een zweempje teleurstelling. En daar stond ik met mezelf te worstelen. Maar wat als ik er nou om vijf vraag, zonder dat ik hem sla, zou hij dat meer waarderen? En door die inwendige strijd heb ik hem een onweerstaanbaar aanbod gedaan. De pijn op mijn billen was toch al minder geworden. Ik vroeg of ik er tien mocht krijgen, zonder dat ik hem hoefde te slaan. En ik hoorde bijna de glimlach in zijn stem. En hoewel ik het niet gezien heb, weet ik dat zijn ogen twinkelden. Hij was trots! Eigenlijk ben ik dus gewoon n schijterd die haar Meneer niet eens durft te slaan *wink*. En het bleef niet bij die tien, want ik wilde en kon meer. Denk dat ik er uiteindelijk rond de vijftig heb gehad, en ik bleef vragen, voor hem! Voor hem kon ik het aan. De laatste paar met de rijzweep waren veel zwaarder en pijnlijker. En weer voelde ik later ook die ongelooflijke ***zweep. En weer die gigantische innerlijke strijd. Die zweep snijdt ontzettend en heb ook meerdere malen aan het stopwoord gedacht. Elke keer zei ik tegen mezelf: nog vijf. En dan kon ik het weer even aan. Ik draaide alle kanten op, tot ik opeens een soort rust over me heen voelde komen. De muziek drong door en mijn ademhaling werd rustiger en dieper. Zweepslagen leken minder heftig aan te komen. En in de schoot van Meneer ben ik heerlijk bijgekomen. Ik wist dat ik er was, ik was compleet bij, maar ik had gewoon even geen zin om mijn ogen te openen. Daarna rustig op de grond, naast hem gelegen. Blijkbaar was het erg vermoeiend geweest, want ik doezelde weg.
>En langzaam ontstond denk ik wel het mooiste, opwindendste en meest emotionele gedeelte van de dag. Ik lag naast hem, keek hem in zijn geweldige licht grijze ogen en voelde zijn vingers overal. Ik bleef kijken, wilde met mijn ogen zeggen dat het goed was en hij verder kon gaan. Ik genoot en bleef heel bewust kijken. Kijken hoe zijn ogen reageerden, hem laten zien hoe ik reageerde. En voorlopig blijf ik die terug kunnen halen, zeker als ik in een tandarts stoel drie enge verdovingsprikken moet ondergaan, zoals vanochtend. Ze gaven me echt rust en houvast. Maar goed, zijn koffie was koud geworden zoals ik al had voorspeld, dus gingen we naar benden. We kwamen bij mijn favoriete site met BDSM filmpjes uit. En die laten mij in ieder geval niet onberoerd. Daar maakte hij handig gebruik van. Elke keer weer mocht ik niet komen, en dat terwijl de orgasmes die zich aandienden, zich normaal niet door vingers laten aandienen. Ik had er dus logischerwijs veel voor over om klaar te komen. Geen rekening houden met de paardrijzweep, had ik er twintig met elke willekeurige zweep voor over. Zelfs van die ***zweep. Maar ik zat er al aan vast, ik moest ze ondergaan. Het was zwaar, maar natuurlijk hield ik vol uit eigenbelang.
Het was een mooie afsluiting van mijn verjaardag in BDSM stijl. Een met een ontzettend bijzonder cadeau, één waar ik echt onwijs trots op ben! En waar de tranen gister weg bleven, branden ze nu wel. Voorheen moest ik het doen met een collar die iemand anders toch niet paste, maar nu heb ik mijn eigenste collar! Echt heel erg mooi, van suède, met een gave ring aan de voorkant. En hij is echt van mij. Ben er zo blij mee! Echt serieus, een supergaaf en persoonlijk cadeau! Echt dus een super zondag gehad, en over alweer drie weken mag ik hem weer trots maken!
PS verhaal heb ik eerst met de hand geschreven en dan merk je het nadeel toch wel van papier. Ik ben helemaal vergeten dat ik tijdens onze ochtendrituelen een vrij grote grens ben overgestapt, een zaadje dat eerder al door iemand anders is gezaaid, is zondag uitgekomen. Heel bijzonder en het viel reuze mee! Het zal vast erger kunnen, maar deze keer viel het mee *wink* Dank u wel Sir!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten